Roan is zo'n bijzonder ventje. Het is net 10 maanden geleden dat 'ie er ineens was en sindsdien ontwikkelt hij zich snel. Soms denk ik wel eens dat het aan mij ligt en dat ik als trotse papa de dingen wíl zien en horen. Maar nu is het wel zo duidelijk dat je het echt niet meer kan ontkennen. Roan kan praten en laat precies weten wat hem bezig houdt. Inmiddels kent hij al meer dan 20 woorden! Hoe dat gaat? Ik zal een voorbeeld geven:
's Ochtends vroeg rond half acht wordt Roan wakker. Ik hoor hem door de babyfoon, snel me naar beneden om een fles warm te maken en haal hem uit z'n bed. Roan groet me meteen, maar heeft meer oog voor zijn fles, die hij b-b-b(eker) noemt.
Als de fles leeg is, geeft Roan meteen aan dat hij een b-b-b(oertje) moet laten. Daarna volgen we het strakke ochtendritueel. We lopen naar zijn kamer en openen de gordijnen. Roan vindt het zo leuk om dan naar b-b-b(uiten) te kijken.
Daarna natuurlijk een schone luier terwijl Roan gezellig b-b-b(ah) roept. Een schone romper, een shirtje en een stoere b-b-b(roek).
Vervolgens gaan we samen naar b-b-b(eneden). Waar Roan eerst even in de b-b-b(ox) gaat zodat papa en mama even kunnen douchen. Als we aangekleed beneden komen, gaat Roan lekker spelen. Eerst met de b-b-b(al) en de b-b-b(lokken). Daarna bij pappa op schoot een b-b-b(oekje) lezen.
Als Roan door de kamer kruipt, probeert hij steeds de b-b-b(ierviltjes) te pakken. Maar daar kan hij niet altijd b-b-b(ij) zonder eerst tegen de tafel op te klimmen.
Na het fruithapje gaat mamma altijd even met Roan naar b-b-b(uiten) om b-b-b(oodschappen) te doen. Na terugkomst krijgt Roan een b-b-b(roodje) voordat hij nog even lekker zijn b-b-b(ed) in gaat.
De ochtend is dan net voorbij, en Roan heeft al meer dan 15 verschillende woorden laten horen. Is dat niet bijzonder? Of wil ik het als vader toch te graag horen?
P.S. De volgende ontwikkelingsstap is het leren van dierengeluiden. Roan is al een eind op weg en kent inmiddels de geluiden van een schaap, koe en geit: b-b-b...