Marits Dagboek

13 februari - De bevalling

Dinsdag 12 februari had ik in de avond en nacht constant last van harde buiken en veel druk op mijn blaas. Ik dacht zelf aan blaasonsteking en de volgende ochtend bij de verloskundige heb ik dat ook aangegeven. Zij raadde aan om mijn urine te laten controleren bij de huisarts, en ze zei dat een babytje vaak wacht met geboren worden tot de blaasontsteking over is…… Controles waren verder goed, en ze gaf aan dat we toch wel op een 7-ponder moesten rekenen. Gelijk na de verloskundige reden we even naar de huisarts om mijn urine af te geven, hij zou bellen wanneer hij de uitslag had.

Om 09.00 uur waren we weer thuis en vertrok Joost naar zijn werk. Ik belde mama om te vertellen en niet lang daarna belde Rietje aan wie ik het verhaal ook vertelde. Ik had ondertussen 2 keer lichte kramp gehad en twijfelde…zijn dit nou weeën? Rond een uur of 11 belde de huisarts, dat ze inderdaad iets in mijn urine hadden gevonden en dat ik een week antibiotica kreeg. Ondertussen bleven de krampen komen en ik besloot te noteren om de hoeveel minuten. Ik belde Joost om te vertellen van de antibiotica en dat ik krampen had. Om 12.30 uur begon ik toch wel door te krijgen dat ik echt weeën had, ze waren goed op te vangen dus ik rommelde gewoon een beetje door in huis. Om 14.30 heb ik Joost gebeld met de vraag of hij langzaamaan naar huis wilde komen. Een kwartiertje later was hij er en heeft hij de medicijnen even opgehaald en is nog langs de Albert Heijn geweest voor wat “krachtvoer”. We hadden allebei kriebels….het gaat nu echt gebeuren!

Om 17.00 uur gaf ik het schrift waarin ik de weeën noteerde aan Joost, want het werd nu toch wel heftiger, zo om de 3 minuten. Joost belde de verloskundige, die om 17.30 uur even kwam kijken. Ik had toen 3 centimeter ontsluiting, en uitgaande van een centimeter per uur, spraken we af dat ze om 23.00 uur terug zou komen. De weeën duurden ook nog te kort, ze moesten iets langer gaan aanhouden. Om 18.30 uur hield ik het niet meer, ik lag op de grond tegen Joost te schreeuwen dat ik naar het ziekenhuis wilde om een pijnstillende prik te krijgen. De weeën kwamen inmiddels om de minuut. Joost belde de verloskundige die er met een kwartiertje weer was. Voor mij leek het uren te duren. Toen ze mij zo zag liggen heeft ze gelijk mijn ontsluiting gecontroleerd, die inmiddels 5 cm was. Ze stelde voor in de auto te stappen naar het ziekenhuis, daar de vliezen te breken en vervolgens kon ik een prik krijgen tegen de pijn. Ik zei dat ik niet in de auto kon, de weeën waren zo heftig dat ik dat echt niet zag zitten. Ik vroeg of ze thuis de vliezen kon breken. Dat kon, maar ze gaf geen garantie dat het dan sneller zou gaan. Ik vroeg of ze de vliezen wilde breken en tussen 2 weeën door gingen we naar boven. Om 19.00 uur waren we boven. Ze brak mijn vliezen, en kwam een stroom vruchtwater en de heftige weeën bleven maar komen. Joost zijn handen heb ik fijngeknepen, en ondertussen hoorde ik allemaal gestommel, de kraamhulp kwam, er werd van alles klaargezet en ik lag maar te kermen van de pijn op bed. Na ongeveer 40 minuten kreeg ik het gevoel dat ik mee moest drukken, en dat mocht van de verloskundige. Ik had namelijk inmiddels volledige ontsluiting! De pijn werd anders, ik kreeg opeens hevige druk in mijn liezen, en ik kon absoluut geen licht verdragen. Volgensmij heb ik zelfs gevraagd of het licht uitmocht! Ik kreeg een doek over mijn ogen en inmiddels stond aan de kant van het bed de kraamhulp, die mijn liezen masseerde. Op een gegeven moment mocht ik voelen, want het eerste stukje van het hoofdje kwam naar buiten….wat een bijzonder gevoel….haartjes en een zacht huidje. Na nog zo’n 2 a 3 persweeen voelde ik een soort floeps en werd onze Roan op mijn buik gelegd! Wat een mannetje, en wat er dan door je heen gaat is niet te beschrijven! Opluchting, tranen van geluk en verbazing over het kleine wezentje dat toch echt uit mijn buik kwam. De verloskundige en kraamhulp zeiden gelijk dat het een flinke knul was, en na wegen en meten bleek dat ook: 53 cm en 4300 gram! Maar nog echt een kleine baby hoor…. Roan werd getest (de Apgar score) en had zijn 3 eerste tienen te pakken! Hij werd lekker aangekleed en bij papa Joost gebracht. Omdat Roan met zijn rechterarmpje opgeslagen is geboren (de ALAAF-houding, echt waar!) moest ik gehecht worden omdat ik een beetje was uitgescheurd. Van het hechten voelde ik niets gelukkig. Daarna even bijkomen en de opa’s en oma’s en ooms en tantes bellen! Ik mocht lekker gaan douchen en het bed werd verschoond. Het was inmiddels 22.30 uur en de opa’s en oma’s stonden op de stoep om hun kleinzoon even te bewonderen. En toen, zo rond half een: rust in de tent. We waren met z’n drietjes…..Joost heeft geslapen maar ik heb de hele nacht naar ons kleine wondertje liggen kijken!!!

4 februari - Op de foto

Nou, kleintje zit nog in mijn buik hoor! Ik vind het wel steeds spannender worden en heb echt het gevoel dat het nu elk moment kan gaan gebeuren. Hij is nu ingedaald, wat voor mij betekent dat ik wat minder vaak naar het toilet hoef ’s nachts en dus wat beter slaap. Maar laag zitten en in en uit de auto stappen is wat vervelender nu…. Verder voel ik me hartstikke goed. Een paar onrustige nachten gehad met veel kramp in mijn buik. Uiteraard een paar keer gedacht: zou dit het zijn? Maar volgens de verloskundige heeft het met het verweken van de baarmoeder te maken.

En ondertussen hebben we mijn buik laten vereeuwigen door onze trouwfotograaf Patrick Siemons. Het zijn ontzettend mooie foto’s geworden! Resultaat kunnen jullie ook op de site bewonderen. Verder is Joost druk geweest met het geboortekaartje, lamp babykamer, ontluchten verwarmingen etc.. En ik heb, samen met aanstaande Oma Ruarus onze slaapkamer helemaal opgeruimd en schoongemaakt. Het bed staat nu op klossen (echt hoog!!) en het wiegje voor ons kleine mannetje staat naast ons bed. Opgemaakt met een mooi dekentje, ook gemaakt door aanstaande Oma Ruarus.

Komende week een rustig weekje, woensdag weer naar de verloskundige, samen met aanstaande Oma Ruarus. Daarna gaan we de ramen van de serre lappen samen (jaja, nesteldrang!). Verder is aanstaande zaterdag aanstaande Opa Ruarus jarig, dus een feestje….tenminste als kleintje dan nog zit waar ie nu zit! We wachten het rustig af. En dan komt de uitgerekende datum heel dichtbij! Volgende week donderdag is het zover, 14 februari…..we houden jullie op de hoogte!

22 januari - Laatste loodjes

Nu zijn echt de laatste loodjes aangebroken! Morgen ben ik 37 weken zwanger. Een mijlpaal, omdat ik vanaf nu thuis zou mogen bevallen. Het kindje is helemaal volgroeid in ieder geval! En ik ben er voor mijn gevoel ook klaar voor. Alles is in huis, en ik verlang er ook echt naar om mama te worden, ik ben zo benieuwd wat er uit mijn buik gaat komen voor mensje. Naar de bevalling kijk ik uit met gemengde gevoelens. Ik ben niet bang, maar nieuwsgierig naar hoe het nu echt zal zijn. De verhalen die ik om me heen hoor zijn gelukkig bijna allemaal positief, en de ademhalingsoefeningen en houdingen die ik op yoga heb geleerd gaan me er zeker doorheen slepen. En natuurlijk mijn lieve Joost…..die heerlijk kan masseren en ongetwijfeld de rust zelf is tijdens de bevalling.

Lichamelijk gezien gaat het gelukkig hartstikke goed met mij. Ik loop nog lekker, geen last van mijn bekken en harde buiken heb ik zelden. Ik ben wel erg moe, wat vooral door het onrustige slapen ’s nachts komt. Zes keer per nacht naar de wc is eerder regel dan uitzondering. Mijn gewicht is ook goed, ik weeg nu nog 2 kilo minder dan mijn gewicht aan het begin van de zwangerschap. Ik eet voor mijn gevoel heel veel…..dus die kleine vraagt een hoop energie. Dat is aan zijn bewegingen ook wel te merken. Die zijn nog steeds hartstikke heftig af en toe. Het verbaast me dat er nog geen blauwe plekken aan de buitenkant van mijn buik zitten! Gelukkig heb ik ook nog geen straie/strepen/uitgescheurde huid!

Afgelopen week heb ik 2 avonden borstvoedingscursus gevolgd. Ik wil heel graag borstvoeding gaan geven, en daarom besloot ik me goed voor te bereiden. De cursus was erg nuttig, veel tips gekregen en ik weet ook waar ik moet aankloppen met vragen en/of problemen. Dat geeft me wel een gerust gevoel. En gisteren de laatste les zwangerschapsyoga. Eén van de meiden was al bevallen, dus we waren nog met z’n negenen. Uiteraard hebben we een leuke groepsfoto gemaakt. We staan hier op volgorde van uitgerekende datum….zoals jullie zien ben ik een van de laatsten!

9 januari - Wiegje klaar!

Het wiegje is klaar! Het is mijn oude wiegje, dat mijn vader 29,5 jaar geleden zelf heeft ontworpen en gemaakt. Het moest opnieuw geschuurd en gelakt en aanstaande opa Arend had er wat extra werk aan, omdat er tegenwoordig weer andere “regels” zijn voor wiegjes dan vroeger. Een paar luchtgaten moesten er dus in de zijkant van het wiegje worden gemaakt, en dat heeft hij prachtig gedaan. Samen met aanstaande oma Truus heb ik de wiegbekleding gemaakt en een hemeltje. Het resultaat mag er zijn…..en kleine baby je kunt vanaf nu dus echt komen, want je bedje staat klaar!

Dat maakt dus dat de babykamer zo goed als af is! Alleen de lamp moet nog opgehangen worden. Verder ben ik de afgelopen week druk geweest met wassen en strijken van alle lakentjes, doeken en kleertjes. En de laatste spulletjes in huis halen. De spanning stijgt dus, ik ben vandaag precies 35 weken zwanger, dus over uiterlijk 8 weekjes zijn we papa en mama!

Zelf ben ik 5 weken te vroeg geboren, dus als de kleine op mij lijkt……

Vanmorgen op controle bij de verloskundige en alles was prima. Mijn gewicht is nog steeds 2 kilo onder m’n startgewicht aan het begin van de zwangerschap, maar de verloskundige schat in dat de baby een 7 ponder wordt, dus dat is helemaal ok! Verder ligt het kleintje mooi met het koppie naar beneden, ook helemaal goed dus.

Aanstaande papa Joost is ook erg druk, gisteravond de box in elkaar gezet, en verder druk met het huis op orde maken….leuk hoor die nesteldrang bij zwangere vrouwen! Alles moet opgeruimd en schoon.

En dan nog een leuk nieuwtje: het vriendinnetje van onze kleine man is al geboren! Het kindje van onze vrienden Mirjam en Edwin werd op zondag 30 december geboren: Marah. Het is een prachtig klein meisje!!!

11 december - Kamertje bijna klaar!

Vrijdag 1 december stond om 07.30 uur een vrachtwagen van Babydump op de stoep! Met onze meubeltjes, box, maxi-cosi en kinderwagen. Een heleboel dozen dus, want alles (behalve uiteraard de maxi-cosi) moesten we nog zelf in elkaar zetten. We begonnen met de wandelwagen, en dankzij de zeer duidelijke handleiding, deden we daar al 2 uur over. Maar hij is mooi! En praktisch! Volgende project was de kledingkast, en toen de commode. Met als resultaat dat het kamertje er nu een beetje ingericht uitziet! Ik heb al wat kleertjes in de kast gehangen en op de commode ligt het aankleedkussen. En met aanstaande oma Ruarus ben ik druk aan de slag om bekleding voor het wiegje te maken. En dan willen we nog plankjes boven de commode ophangen en een lekkere stoel aanschaffen, een plafonnière ophangen…..we zijn er maar druk mee. Komend weekend hebben we gepland om de laatste spulletjes te kopen voor de kleine, praktische dingetjes zoals luiers etc., maar ook een boxkleed en een wipstoeltje staan nog op ons verlanglijstje.

Ondertussen hebben we ook bezoek gehad van de kraamzorg, een zogenaamd intake-gesprek. Naast informatie over wat de kraamhulp allemaal voor taken heeft, kon ik al mijn vragen kwijt. En we zijn geluksvogels, want vanaf 1 januari 2008 heb je recht op 5 uur meer kraamzorg dan nu het geval is.

Gisteravond was de tweede partnerles van zwangerschapsyoga. Deze keer kwamen de diverse ademhalingstechnieken aan de orde, en werd de mannen geleerd hoe ze de onderrug kunnen masseren tijdens de bevalling. Ook hebben we de Weeense Wals gedaan…. Aan het einde van de les kregen we een mapje waarin alle baarhoudingen staan, en tevens nog een korte samenvatting van alle ademhalingstechnieken. Het was een nuttige avond….

Toen we gisteravond thuis kwamen ben ik nog even achter de computer gekropen. Op internet zag ik dat Johan & Mariëlle (neef van Joost) gisteren een gezonde zoon hebben gekregen, Thomas. Bijna 3 weken te vroeg geboren…..dus dat kan ook nog!

En vandaag mochten we weer naar de verloskundige, onder andere omdat ik bloed moest laten afnemen en een injectie kreeg ivm rhesus-factor. Daar verheugde ik me erg op, maar niet heus. Ben niet zo dol op naalden. Maar het ging helemaal goed. Gelijk mijn ijzergehalte getest, wat prima in orde blijkt te zijn. En met het kleine mannetje gaat alles ook prima, hij groeit goed, is zelfs iets groter dan hij gemiddeld zou moeten zijn nu(wat wil je met zulke ouders) en zijn hartje klopt er goed op los. Omdat hij nu echt al flink groot wordt, voel ik hem steeds beter bewegen, wat nog steeds een heel erg bijzonder gevoel is.

28 november - Samen naar yoga!

Al een tijdje ben ik bezig met zwangerschapsyoga. Op 2 van deze 12 lessen mogen ook de partners mee. En vorige week was het zover! We kregen uitgebreide informatie over wat ons te wachten staat tijdens de bevalling…..begeleid door mooie tekeningen van hoe het kindje ligt tijdens de bevalling en uiteindelijk naar buiten komt. De meeste dingen die verteld werden waren voor mij niet nieuw (ik heb me al goed ingelezen), maar Joost zat bij sommige zaken wel met zijn ogen te knipperen. Bijvoorbeeld: als de vliezen gebroken zijn kan het nog wel 3 dagen duren voordat de werkelijke bevalling begint. Joost vroeg mij gelijk of dat dan betekende dat hij 3 dagen lang dicht bij mij in de buurt moest blijven……

En vanaf het begin van de weeën tot volledige ontsluiting (moment dat je mag gaan persen) kan makkelijk zo’n 10 tot 15 uur duren. Dat was wel even schrikken!

Aan het einde van de les kregen de mannen “massage-les”en wij, de vrouwen, een heerlijke voetmassage! Mmm, dat mag van mij wel elke dag maar ik geloof niet dat Joost er ook zo over denkt. Natuurlijk hebben Joost en ik samen nagepraat over al deze informatie en het was fijn om te merken dat we eigenlijk hetzelfde denken over de bevalling: onvermijdelijk en iets om je van tevoren niet druk over te maken, geen bevalling is hetzelfde en we zien wel hoe het bij ons gaat. We weten alles wat we moeten weten, volgende partnerles zwangerschapsyoga gaan we samen ademhalingsoefeningen doen en daarna is het afwachten! Ook gaan we nog naar een informatie-avond van het ziekenhuis, omdat ik daar graag wil bevallen. Dus we zijn in ieder geval goed voorbereid!

17 november - Babyshower!

Afgelopen zaterdag dacht ik met mijn zusje gezellig naar de bioscoop te gaan……nou, mooi niet dus. Hadden die stiekemerds een heus babyfeestje voor mij georganiseerd! Famke, Judith, Simone, Chantal, Annemieke, Mirjam, Wendy, Wendy en Anouk kwamen, met heerlijke taart, hapjes, drankjes…… Ik kreeg een luiertaart (zie foto’s) en de dames hadden bedacht dat we maar eens creatief bezig moesten gaan! We gingen rompertjes versieren, en de keuken in om wat alternatieven te maken voor de traditionele beschuit met muisjes. Soesjes, puddinkjes en koekjes hebben we, onder leiding van Chef Judith, gemaakt. En, die kilo die er bij mij zaterdagochtend af was op de weegschaal, zit er zeker weten weer aan! Het was echt een geweldige avond, ik ben nog nooit zo verrast geweest. En volgensmij vond de kleine het ook wel leuk…in ieder geval heeft ons kindje straks de origineelste rompertjes aan die er zijn!

Dank jullie wel meiden, dit was echt onvergetelijk!!!!!







11 november - Klusweek!

Afgelopen week was het dan zo ver: het babykamertje behangen en laminaatvloer leggen! Joost had de hele week vrij, en we hebben een leuke en bovendien productieve week gehad:

Zondag Joost had wat mensen uitgenodigd om een dagje te gaan Risken…..en ’s avonds zijn we samen naar een optreden van Trijntje Oosterhuis geweest in de Flint in Amersfoort. Nog even relaxen dus voordat het echte werk begon!

Maandag Behang afgehaald, laatste benodigdheden gehaald bij de Praxis. Behang afhalen ging makkelijk, dus dat viel weer mee.

Dinsdag De onderrand van het behang geplakt. Dat ging echt super en het zit er strak op….we zijn best een beetje trots op onszelf.

Woensdag Bovenrand en met behulp van Famke, behangrand geplakt. ’s Avonds uit eten met de ouders van Joost.

Donderdag samen naar Ikea, laminaat uitgezocht en verder rustig dagje, ’s avonds naar Paul de Leeuw, Symphonica in Rosso samen met Famke en Judith. Het concert was leuk, we waren laat thuis dus vrijdag langzaam opstarten..

Vrijdag Begonnen met laminaat leggen, en dat ging beter dan we verwacht hadden!

Zaterdag Naar de stort met de vloerbedekking, laminaat afgemaakt en ’s avonds kwamen mijn ouders het resultaat bewonderen en gezellig eten.

Het kamertje is af! En op de foto’s kunnen jullie het resultaat bewonderen….we horen graag wat jullie er van vinden! En morgen gaat Joost weer aan het werk. Jammer, want ik had nog wel een weekje samen met hem willen klussen: nieuw behang in de gang, zolder opruimen. Maarja, nu ga ik daar heel dapper zelf aan beginnen. En stiekem was het wel heel erg gezellig zo’n weekje samen bezig zijn voor ons kleine wondertje……

Verder gaat alles met mij helemaal goed. Buik groeit lekker door en hormonen gieren nog door mijn lichaam. Voordeel daarvan is dat ik geen last meer heb van eczeem, maar wel wat emotionele buien zo nu en dan. Ook af en toe een harde buik, maar dat schijnt er allemaal bij te horen! Week 27 van de week al, dus het einde van de zwangerschap begint nu echt steeds dichterbij te komen. Leuk en spannend!











29 oktober - Yoga en meer...

Het is weer een tijdje terug sinds mijn laatste dagboek-update! Dus vandaag een stukje met een kleine “samenvatting” van alles wat er afgelopen weken gebeurd is!

Vrijdag 12 oktober was aanstaande papa Joost jarig. ’s Avonds hebben we heerlijk gegeten met Edwin & Mirjam en Joost zijn favoriete spel Risk gespeeld. En, zoals dat hoort op je verjaardag, hij heeft gewonnen! Zaterdagochtend ben ik na lange tijd weer eens wezen cardio-fitnessen, samen met Wendy. Het ging heel goed en het was bovendien heel gezellig! Daarna met Joost boodschappen gedaan en behang gekocht voor de babykamer. Joost heeft binnenkort een weekje vrij en dan willen de babykamer “af” hebben, dat betekent dus nieuw behang en een andere vloer erin.

Maandagavond 22 oktober had ik de eerste les zwangerschapsyoga. Samen met 9 andere meiden, die allemaal in januari/februari zijn uitgerekend. We hebben oefeningen gedaan en dat ging allemaal prima. Ben benieuwd of dat tegen het einde van de zwangerschap nog steeds zo is!

Verder merk ik dat de kleine steeds groter wordt. Het bewegen wordt heftiger, Joost is er verbaasd over dat hij de kleine voelt bewegen terwijl ik slaap. Het voelt volgens hem zo hard dat hij niet snapt dat ik er doorheen kan slapen!

Afgelopen vrijdag met papa en mama de stad in geweest om te kijken voor stof om het wiegje mee te bekleden en een hemeltje te maken. We zijn goed geslaagd, met een stofje uitgezocht door de aanstaande opa! Het wiegje waarin ons kindje komt te liggen is door hem gemaakt en daar heb ik zelf, en natuurlijk Arno en Famke, ook in gelegen. Na het winkelen hebben we lekker geluncht bij “Hemels”, om maar gelijk in de sfeer te blijven. Het was een gezellige ochtend.

Vanmorgen weer bij de verloskundige geweest. Alles was weer prima, we hebben even gepraat over waar bevallen en verder natuurlijk het hartje weer gehoord. Ze zei dat mijn navel een stukje omhoog is verplaatst door het groeien van mijn buik…..want die groeit hard de laatste weken! Inmiddels ben ik ook wat aangekomen, de teller staat nu op ongeveer -5 kilo ten opzichte van mijn gewicht aan het begin van de zwangerschap. Eigenlijk is ook mijn buik de enige plek waar zichtbaar wat gewicht is bijgekomen. Verder voel ik me ook prima. Merk alleen dat ik te weinig energie heb voor alles wat ik zou willen doen en dat ik mezelf dan moet afremmen…..en een middagdutje op z’n tijd is heerlijk!!!

7 oktober - Shoppen voor ons kleine moppie!

Gisteren zijn Joost en ik naar Utrecht geweest. Er was koopzondag op de meubelboulevard en omdat het toch wel tijd wordt om wat spulletjes aan te gaan schaffen voor ons kleine wondertje gingen wij op weg naar de “Babydump”. Wat een naam, maar goed, een leuke winkel met een aardig assortiment, leuke acties en niet al te duur.

Eerst hebben we naar een wandelwagen gekeken. Er zijn zoveel merken, maar voor ons was ’t belangrijk dat de duwstang lekker hoog kan (voor ons lange mensen), dat de wagen wendbaar is, compact inklapbaar en niet te zwaar. We hebben een wagen gevonden die aan al onze eisen voldoet en die er ook nog eens leuk uitziet, namelijk de Joolz Bloom. Punt 1 konden we dus van ons lijstje afstrepen.

Toen op weg naar de kamertjes. Ook daar waren we snel uit! Weer was de hoogte een belangrijk punt. De commode moet lekker hoog zijn want we willen geen last van onze rug. Het kamertje dat we hebben uitgezocht is wit en vrij strak. Ook hebben we een box besteld en een maxi cosi (autostoeltje). En dat was wel even genoeg voor deze keer, hoewel ik het niet kon laten ook even bij de babykleertjes te snuffelen….dat is zo leuk nu we weten wat het wordt!

Half december worden al deze spulletjes afgeleverd. Lijkt nog zo ver weg! Maar goed, voor die tijd willen we het babykamertje natuurlijk helemaal af hebben, dat wordt behangen en laminaat leggen. En over het behang kunnen we het niet echt eens worden……wordt vervolgd!

2 oktober - Papa kan voelen!

Al een tijd geleden dat ik wat geschreven heb! Dus vandaag een extra lang stuk want er is wel veel te melden. De afgelopen 2 weken had Joost vakantie en zijn we 2 keer een midweekje weggeweest. De eerste week naar Lunteren, bij ons thuis werd namelijk de nieuwe vloer gelegd en het was dus even een aardig zooitje! Maar het resultaat mag er zijn!

De tweede week naar Duitsland, Cochem. Genoten van elkaar, de omgeving en het mooie weer. Vrijdagavond toen we weer thuis waren heeft de aanstaande papa eindelijk ons kleintje voelen bewegen in mijn buik! Een heel bijzonder moment dus.

Maandag was Joost ook nog vrij, en om 8.15 uur gingen we samen naar de verloskundige voor controle. Mijn bloeddruk was weer prima, de twee kilo die ik alweer ben aangekomen was ook daar op de weegschaal te zien en we hebben het mooie rikketikje van ons kleintje weer gehoord. Omdat we toch vroeg op waren, hebben we er maar een productieve dag van gemaakt: eerst naar de Ikea, toen naar Karwei, de behang winkel en de Gardo babystore. Resultaat: mooi behang en een leuk kamertje gezien……

De dag was nog niet voorbij, het belangrijkste moest nog komen: de 20-weken echo! Deze echo is niet verplicht, en wordt gegeven om de baby te checken op een flink aantal punten. Te denken valt aan: open ruggetje, waterhoofd, hazenlip, klompvoetjes, zitten de orgaantjes op de goede plek, ziet het hartje er goed uit. Heel spannend dus. En als je nieuwsgierig bent naar het geslacht van de baby kijken ze daar ook naar, en met een zekerheid van 95% weet je dan of het roze of blauwe muisjes worden straks.

Voor de echo mochten we naar Baarn toe, onze afspraak was om 21.00 uur. Er werd ruim de tijd genomen en door projectie op de muur konden we zelf heel goed ons kindje zien. Want het liet zich zien!!! Wat een wondertje: alles erop en eraan en alles helemaal goed. Een enorme opluchting voor ons! Op een gegeven moment lag het (ja, de baby was flink aan het draaien zodat we vanuit alle hoeken konden kijken) met de beentjes gekruist, net zoals papa Joost vaak. Ook het neusje en lipje konden we heel erg goed zien, wat ik dan weer heel schattig vond. En dan natuurlijk waar iedereen nieuwsgierig naar is…… de verloskundige heeft ons inderdaad verteld en trachten te laten zien wat zij denkt dat het is! Maar dat houden we lekker voor onszelf!!!


Slaapt de baby nu al met de duim in de mond?


Handjes voor de ogen: Kiekeboe!!


Passen de voetjes beter in ballet- of in voetbalschoenen??


De beentjes gekruisd, net als papa!!

12 september - Bijna op de helft

Al een tijdje niets geschreven, dus moest het er maar weer eens van komen! Inmiddels ben ik 18 weken zwanger, bijna op de helft dus! Gek hoor! Hoewel mijn buikje wel begint te groeien en ik de baby steeds beter en vaker voel vind ik het toch nog vrij onwerkelijk dat we over minder dan een half jaar papa en mama zijn. Ik kijk er wel ontzettend naar uit natuurlijk, vooral omdat het overgeven nog steeds doorgaat en ook mijn eetlust nog niet terug is. Dus hoe sneller de tijd gaat, hoe beter!

De komende weken zijn spannend, eerst een nieuwe vloer in de huiskamer (voor de fervente lezers van mijn dagboek: de hormoontjes hebben het gewonnen!), dan een weekje samen weg en dan de 20 weken echo! Daar kijken Joost en ik allebei erg naar uit: het is spannend, zit alles op en aan ons kindje, hoe zal hij/zij er nu uitzien en is het een jongetje of een meisje? Want dat willen we eigenlijk wel weten. Nu te hopen dat ons kleintje zich goed laat zien, want het kan natuurlijk ook zijn dat ons wondertje besluit het nog even voor zichzelf te houden….. Als we het te weten komen willen we het wel voor onszelf houden, zodat het voor de rest van de wereld nog een verrassing blijft! Maar ik ben in ieder geval benieuwd of mijn voorgevoel juist is.

De baby wordt trouwens nog steeds verwend. Inmiddels heb ik een kratje waar ik alle babyspulletjes die we hebben gekregen instop, want het kamertje is nog niet klaar. En ook een speciale vermelding voor aanstaande Oma Ruarus, die druk aan het haken is geslagen voor de baby……een mooie omslagdoek!

27 augustus - Horen en voelen

Vanmorgen weer een bijzondere gebeurtenis: voor het eerst het hartje luisteren bij de verloskundige! Een mooi rikketikje, alles helemaal goed. Ook hoorden we ons kleintje flink bewegen….. Alles helemaal volgens het boekje dus. En vorige week heb ik volgensmij ook voor het eerst beweging gevoeld!

Zaterdag zijn we, samen met Edwin en Mirjam, naar het babypark in Kesteren geweest. Een mega-winkel met alles wat je maar kunt bedenken: kinderwagens, kinderkamers, stoeltjes, badjes, boxen etc. We hebben flink wat info gekregen over kinderwagens, en voor de leken onder ons: de ene kinderwagen is de ander niet! Zo heb je echte stadswagentjes, maar ook all-terrain wagens! En ja, daar zit een aardig prijsverschil tussen….. Om de wagens te testen hebben ze daar een mini-stormbaan gemaakt. Voor de nieuwsgierigen onder ons: Papa Joost zou 2 keer zijn baby verloren hebben als die in de testwagen had gelegen! We hebben ook twee leuke kinderkamertjes gespot, maar we zijn er nog niet uit. Gelukkig hebben we nog de tijd, en genoeg andere babystores om te bezoeken

20 augustus 2007 - Buikje

Al bijna 15 weken zwanger. De tijd gaat voor mijn gevoel echt heel langzaam….maar dat komt waarschijnlijk omdat ik me nog steeds niet helemaal lekker voel. Ik ben inmiddels wel gestopt met de medicijnen en de misselijkheid lijkt een heel stuk afgenomen. Maar eten en eten binnenhouden gaat nog steeds niet helemaal goed helaas. Voordeel is dat ik de afgelopen 6 jaar niet meer zo weinig heb gewogen! 9 kilo is eraf in totaal. Ik weet natuurlijk niet hoe de rest van de zwangerschap zal gaan verlopen, maar ik hoop dat ik niet al te veel aan zal komen. Want wat er niet aan komt hoeft er ook niet af natuurlijk. Maar mijn lichaam is wel anders aan het worden: heel langzaam krijg ik een klein buikje, ik ben dan ook erg blij met de positiekleding die ik heb kunnen lenen van Simone, want mijn eigen broeken zitten een beetje strak!

Verder wordt de baby verwend met allemaal kleine cadeautjes…nu al! Dat belooft wat! Zelf hebben we eigenlijk nog niets gekocht. Aanstaande zaterdag gaan we ons oriënteren bij een grote babywinkel…..kinderkamertje, wagen etc. etc. Het wordt langzaam echt: we worden papa en mama!

9 augustus 2007 - Iets om naar uit te kijken...

We hebben een afspraak gemaakt voor de 20-weken echo! De week na onze vakantie, dus echt wat om naar uit te kijken! Over 3 weken voor het eerst hartje luisteren bij de verloskundige, dus dat is ook al speciaal. Verder zijn we al even op verkenningstocht geweest in de Prenatal. Jeetje wat een spullen en wat een keuzes moeten we nog gaan maken zeg! En wat is alles duur! Er is wel heel veel leuks te koop heb ik al gezien….

En vanmorgen weer naar de huisarts geweest. De pillen die ze had gegeven hebben de eerste paar dagen goed gewerkt (d.w.z. ik hoefde niet over te geven), maar vanaf maandag was het weer foute boel. Deze week 0,5 kilo afgevallen. In vergelijking met de vorige weken valt dat wel mee, maar na overleg met de gynaecoloog moest ik toch mijn urine laten testen om te kijken of ik een verhoogde dosering van de medicijnen mag hebben. Het blijkt dat ik wel vochttekort heb….balen. Ik mocht kiezen: medicijnen dosering iets verhogen of opname in het ziekenhuis. Dat laatste zie ik helemaal niet zitten dus ik heb gekozen voor een verhoging van de dosering.

Het is heel dubbel. Ik ben ontzettend blij dat ik zwanger ben maar tegelijkertijd voel ik me zo rot door de misselijkheid, het overgeven en het niks kunnen eten……gelukkig ben ik nu 13 weken en ik ga er gewoon vanuit (positief denken noemen ze dat geloof ik) dat het over 3 weken (de magische 4 maanden-grens) helemaal anders is. En dan, kinderkamertje klussen en leuke spulletjes uitkiezen…..beetje creatief bezig zijn voor een mooie wandversiering en het ontwerpen van het geboortekaartje, weer lekker afspreken met vriendinnen, sporten, positiekleding kopen, voorlopig laatste vakantie met z'n tweetjes…..genoeg leuks!

2 augustus 2007 - Echo en huisarts

Afgelopen maandag was dan de 12-weken echo. Alles was helemaal in orde en we zagen een klein mensje: heel bijzonder! Een hoofdje, handjes, voetjes, alles erop en eraan. We hebben 4 “fotootjes” gekregen van ons wondertje…..nou die kan ik echt uren bekijken! Zo bijzonder dat er zo’n kleintje in mij mag groeien! Nu mogen we over 4 weken terugkomen om voor de eerste keer het hartje te beluisteren. Weer iets om naar uit te kijken dus!

Verder ging het met mij de afgelopen dagen minder goed. Alles wat ik dronk of at kwam er net zo hard weer uit. Heel gek, want de afgelopen weken gebeurde het om de drie dagen dat ik een keer overgaf, en dan was dat weer voor drie dagen gebeurd. Maar maandagochtend was het raak, en maandagavond weer 2 keer. Dat ging zo maar door. Gisteren werd het me echt teveel, ik heb ongeveer de halve dag gehuild omdat ik echt niet meer wist wat te doen. Vanmorgen bij de huisarts geweest die medicijnen heeft voorgeschreven, zodat ik hopelijk wat kan binnenhouden en me wat fitter ga voelen. Volgende week moet ik terugkomen om te kijken of het heeft geholpen, en als dat niet zo is gaan we andere mogelijkheden bekijken want de dokter wil niet dat ik nog meer gewicht kwijtraak (nu 7,5 kilo).

Maar nu leuke dingen: ik wil nog even iedereen bedanken voor de lieve kaartjes, mailtjes en sms-jes die ik de afgelopen weken gekregen heb om me wat op te vrolijken: dat is zeker gelukt! Lief dat iedereen zo meeleeft…..nou hopen dat het waar is wat ik van alle kanten hoor: na 16 weken moet ik me weer goed gaan voelen. Nog 4 weken te gaan dus!

Woensdag 25 juli 2007 - Zwangerschapsyoga

Na een paar ellendige dagen (heel misselijk en veel overgeven) lijkt vandaag een betere dag. Gelukkig zitten die er ook tussen! Ik heb me gisteren opgegeven voor zwangerschapsyoga, en hoewel het nog ver weg is (23 oktober) heb ik er al zin in. Gek om voor te stellen dat ik dan al over de helft van de zwangerschap ben! Verder kijken we erg uit naar aanstaande maandag. Dan is de 12 weken echo en zullen we hopelijk ons kleine moppie goed kunnen zien. Mijn buik is nog niet echt gegroeid naar mijn idee, maar dat kan natuurlijk ook komen doordat ik zoveel ben afgevallen. Ik pas mijn broeken in ieder geval nog. Alleen het slapen op mijn buik, wat mijn favoriete slaaphouding is, ligt niet meer lekker. En omdat ik het ook geen prettig idee vind (voor mijn gevoel heeft de baby dan minder ruimte) val ik nu op mijn zij in slaap.

Joost en ik zijn ook aan het kijken naar een andere vloer voor in de huiskamer. Nu hebben we siergrind en dat vinden we straks met een kruipend/lopend/vallend kleintje niet handig. We hebben al mooie dingen gezien maar we worden het niet eens over de kleur van de vloer. Joost gaat voor donker en ik voor licht…..zullen de hormonen het winnen?

Donderdag 19 juli 2007 - Nog nooit zo snel afgevallen

Een maand verder, en wat voel ik me beroerd! Ik ben de hele dag door misselijk en moet af en toe overgeven. Eten en drinken gaat bijna niet, ik heb ook helemaal nergens zin in. Ik ben nu 10 weken zwanger, en volgens iedereen moet het rond de 12e en uiterlijk de 14e week beter worden. Ik kan niet wachten, want ik voel me echt hondsberoerd. Ben ook al 5,5 kilo afgevallen, Sonja B., eat your heart out! M’n sociale leven staat op een zeer laag pitje, de supermarkt mijd ik omdat het er voor mij zo stinkt en al dat eten me tegenstaat, en ik denk vaak: gaat dit ooit voorbij….. natuurlijk heb ik het er voor over maar soms wordt het me echt even teveel. Zal ook wel door de hormonen komen!

Zaterdag 16 juni 2007 - Een eerste teken: misselijkheid

Met Joost naar het tuincentrum, en jahoor: een golf van misselijkheid overspoelt me. Ik ben blij, want dit is een teken dat er echt wat aan het gebeuren is! Ondertussen doe ik al mee aan Moeders voor Moeders, en hebben we een eerste afspraak bij de verloskundige gemaakt om geïnformeerd te worden over alle onderzoeken die je tegenwoordig kunt laten doen.

Zondag 10 juni 2007 - Mijn verjaardag

Vandaag ben ik jarig! Het mooiste verjaardagscadeau heb ik natuurlijk al, een klein wezentje dat in mij groeit. Het voelt nog zo onwerkelijk!

Woensdag 6 juni 2007 - Nog maar een test...

’s Morgens naar de peuterspeelzaal en ’s middags lekker rustig aan. Ik ben nog steeds niet ongesteld geworden! Voor mijn gevoel klopt het gewoon niet en ik haal bij de Etos een ander merk zwangerschapstest. Omdat ik het niet meer volhoud doe ik de test: Positief! Ik probeer Joost te bellen maar ik kan hem niet bereiken. Als het dan uiteindelijk lukt en hij neemt op, zeg ik: gefeliciteerd papa..……

Dinsdag 5 juni 2007 - De zwangerschapstest...

Nog niet ongesteld en bij de Etos een zwangerschapstest gekocht. ’s Avonds als Joost thuiskomt gaan we gelijk de test doen: Negatief! We zijn allebei best teleurgesteld.

Maandag 4 juni 2007 - 2 jaar getrouwd

Vandaag zijn we 2 jaar getrouwd…..en zou ik ongesteld moeten worden. Dat word ik niet, en er ontstaat een klein beetje hoop.