Na wat tax-free shoppen gingen we het vliegtuig in naar.... Venetië!! De vlucht duurde anderhalf uur en vooral het opstijgen was minder prettig: veel turbulentie.Joost vraagt me al een paar dagen wanneer ik nou ga beginnen aan dit dagboek. Dus hier ga ik dan..allereerst neem ik jullie mee terug in de tijd!
Maandag 6 juni
Na een vermoeide zondag (om 06:00 uur gewekt door onze CD-wekkerradio, kado van Niels en Simone... dit betekende dus een nacht van ongeveer 3 uurtjes slaap... en zondag koffers inpakken) ging de wekker vandaag weer om 6 uur. Om 7 uur stond Martijn, de buurman, voor de deur om ons een lift te geven naar het station. Daar pakten we om 7:30 uur de trein om om 8:15 uur aan te komen op Schiphol.
Na wat tax-free shoppen gingen we het vliegtuig in naar.... Venetië!! De vlucht duurde anderhalf uur en vooral het opstijgen was minder prettig: veel turbulentie.
Het was heerlijk aankomen in Venetië waar het 25 graden is!! Op naar het cruiseschip Costa Victoria. Immens groot.... Enorm veel mensen en het lijkt alsof we de enige Nederlanders zijn! We hebben een leuk hutje met zeezicht op de 8e (!) verdieping van het in totaal 14 verdiepingen tellende schip.
We besluiten om het schip te verkennen. Een zwembad, fitnesszaal, bars, winkeltjes, restaurants, casino, een theater... teveel om op te noemen. We boeken gelijk een viertal excursies.
Het loopt onderhand tegen 18:00 uur en de boot gaat vertrekken. We varen dwars door Venetië en langs de kant staan allemaal mensen ons uit te zwaaien... een prachtig gezicht.
Op naar het restaurant waar we genieten van een zeer uitgebreide maaltijd... en nu liggen we op bed lekker te kletsen over de geweldige dag die we zaterdag hebben gehad... Welterusten allemaal!!
Dinsdag 7 juni
Lekker uitslapen vandaag en dan: ontbijt op bed. Heerlijk rustig aan dus. Om ongeveer 12 uur legt ons schip aan in Bari, Italië. Omdat we geen excursie hebben geboekt, besluiten we zelf Bari te gaan verkennen. Van de boot naar het centrum is ongeveer 15 minuten lopen.
We bekijken de basiliek van Sint Nicolaas, waar ook het graf van Sint-Nicolaas te zien is. Het is er haast uitgestorven en erg muf. Klein mannetje die Sinterklaas, aan de grootte van zijn graftombe te zien.
Daarna lopen we door smalle straatjes, waar we bij een klein winkeltje onderbroeken voor Joost kopen (vergeten in te pakken...). We komen aan bij het "echte" centrum met winkels van Louis Vuitton en andere dure merken.
Het is lekker warm hier, dus na 1,5 uur lopen hebben we wel zin in een drankje en wat te eten. Na even gezeten te hebben besluiten we weer richting boot te gaan. Nog niet gemakkelijk in zo'n vreemde stad met allemaal kleine steegjes! Onderweg fotografeert Joost erop los...
Rond 15:00 uur komen we weer aan op de boot. In onze hut houden we een kleine siësta. Dan is het tijd voor de "emergency"-oefening. Er klinken noodsignalen en we moeten met reddingsvest en al naar de verzamelplaats. Daar wordt in 6 (!) talen uitgelegd wat te doen bij zo'n emergency en er wordt gecheckt of alle zwemvesten uitgerust zijn met fluitje en al. Na een half uur zit de oefening erop en dan is het alweer tijd voor het diner! Weer 4 gangen, Joost neemt er zelfs 5. Na het eten nemen we een kijkje bij de entertainment show, maar we besluiten deze toch maar niet bij te wonen. Terug naar de hut, morgen weer een dag. Dan naar Griekenland. Dit betekent dat de tijd voor ons vannacht een uurtje vooruit gaat!!
Woensdag 8 juni
Na lekker geslapen te hebben, ontbijten we op bed om 08:30 uur. Daarna kleden we ons rustig aan en vertrekken richting het zwembad. We vinden al gauw twee lege ligbedden en nemen plaats. Het animatieteam is erg druk bij het zwembad. Vandaag is er sirtaki-les. Het is leuk om al die mensen hun best te zien doen. Nog steeds hebben we geen Nederlands gehoord, wel veel Italiaans, Duits en natuurlijk Engels.
Tegen 12 uur eten we nog wat en dan is het tijd om naar het verzamelpunt te gaan van onze excursie naar Olympia. Er worden onderverdelingen gemaakt per taal, wij zitten in bus 26, een Engelse bus. We vertrekken en onderweg vertelt de excursieleidster wat we zien en wat algemene info over de streek en Griekenland. We zien ondermeer heel veel sinaasappelbomen en een watermeloenveld.
Na ongeveer 30 minuten rijden komen we aan bij Olympia (i.i.g. wat ervan over is). We zien ondermeer het stadion, het voormalig gebouw waarin het Olympisch vuur brandde en een voormalig gebouw wat met pilaren was opgebouwd. 1 pilaar is helemaal gerestaureerd, de rest ligt als dominostenen naast elkaar. We vertrekken richting het stadje Olympia waar we nog een half uurtje rondkijken om vervolgens de terugweg met de bus te rijden.
Eenmaal weer aan boord van het schip kleden we ons om voor het galadiner. Weer heerlijk eten. Als hoofdgerecht zalm, waar ik maar de helft van op krijg. De bediende vraagt of ik het niet lekker vind en ik maak een gebaar naar mijn volle buik, waaruit hij opmaakt dat ik zwanger ben. Daar train je dan 8 maanden voor..... krijg je zulke opmerkingen :-). De ober zegt dat hij morgen een foto van kindje mee zal nemen om ons over te halen er ook voor te gaan.
Terug op de kamer een lief SMS'je van Fam...
Donderdag 9 juni
Vroeg op... Om 7:45 uur verzamelen voor de excursie naar Oia. Om 6:30 uur uur wordt ons ontbijt gebracht en om 7:45 uur stappen we uit de boot in een klein bootje dat ons naar de haven brengt. Daar stappen we in een bus die door smalle weggetjes met scherpe bochten zal rijden naar Oia, een kustplaatsje. Onderweg zien we veel verschillende plantjes waaronder thijm, kappertjes, druivenstruiken, pistacheboompjes en eucalyptus.
We komen aan in Oia. Heel veel leuke kleine witte en gekleurde huisjes met blauwe luikjes. Echt sprookjesachtig. We slenteren wat door het stadje en Joost maakt heel veel foto's.
Na een uurtje weer terug in de bus die ons naar Thera zal brengen. Daar aangekomen vertelt de gids dat we, mochten we naar de boot terug willen, nog een heel stuk naar beneden moeten. Er zijn 3 mogelijkheden om beneden te komen: te voet, op de ezel of met de kabelbaan. Joost wil graag met de ezel, maar dat zie ik helemaal niet zitten. Aangezien het ongeveer 30 graden is en de zon erg brandt, is te voet ook niet handig. Het wordt de kabelbaan, maar helaas zijn we niet de enigen... Na lang wachten, 5 minuten kabelbaan en een mini-boottochtje komen we aan op het schip. We zijn helemaal gesloopt en besluiten heerlijk een uurtje te liggen... Het was een vermoeiende maar prachtige dag!!
Vrijdag 10 juni
Vandaag is mijn verjaardag! Het voelt jammergenoeg helemaal niet zo. Niemand die me feliciteert behalve Joost. We worden vroeg gewekt, want om 8:15 uur vertrekt de bus richting Lindos; het eerste deel van onze excursie vandaag. Dit is op het eiland Rhodos. We bezoeken daar de Akropolis, erg indrukwekkend. De rondleiding die we krijgen is echt leuk en we hebben geluk dat we vroeg zijn en dus de grote meute toeristen voor blijven! Het is trouwens wel een hele klim, zo'n 300 treden door de brandende zon. We hebben tijd om het dorpje te bekijken. Veel smalle straatjes, net een doolhof, maar gelukkig vinden we de bus terug.
We vertrekken en onderweg stoppen we bij een pottenbakkerij, waar een mooie vaas gemaakt wordt. Daarna lunch in een luxe hotel (erg lekker eten!!) waar we aan de praat raken met een stel uit Nieuw-Zeeland. Ze zijn erg benieuwd of wij voor of tegen de Europese grondwet hebben gestemd en we hebben een leuk gesprek. Daarna even pootje baden in de zee en terug de bus in die ons naar het oude stadje Rhodos brengt.
We krijgen hier een rondleiding in het kasteel, waar veel mooie mozaiek-vloeren liggen. Uiteindelijk komen we om 17:00 uur weer aan op het schip. Helemaal uitgeput! 's Avonds weer heerlijk gegeten. Aan het einde van het diner had ik het even moeilijk om zo ver weg van iedereen te zijn op mijn verjaardag. Ondanks de vele lieve SMS'jes die ik heb gekregen waaruit wel bleek dat jullie me niet vergeten waren, heb ik besloten mijn volgende verjaardagen maar gewoon thuis te vieren!!
Zaterdag 11 juni
Vandaag een zee-dag. We besluiten op het dek bij het zwembad plaats te nemen maar houden het snel voor gezien want het waait zo hard! Een rustige dag gehad. Aan het einde van de dag is er een gala-diner. De obers doen erg hun best en eindigen het diner met een taarten-parade op harde Italiaanse muziek. Erg gelachen!
Zondag 12 juni
Vandaag komen we aan in Dubrovnik in voormalig Joegoslavië. Onze laatste excursie tijdens de cruise en... weer vroeg op. Eerst met de bus naar de oude stad van Dubrovnik. Dit is ontzettend leuk om te zien. De straten lijken wel van marmer, maar het is steen wat door de vele voetgangers helemaal gepolijst is.
Onze gids van vandaag leidt ons naar een klooster met een binnentuin waar o.a. een grapefruitboom staat (vonden wij heel grappig om te zien). In het klooster bevindt zich een mini-museum waar o.a. oude sieraden en schilderijen te zien zijn. Zo bezoeken we nog eenzelfde klooster. Helaas blijft onze gids bij elk schilderij stil staan om te vertellen wat erop te zien is. We lopen richting de bus die ons naar een "breathtaking view" zal brengen. Het is inderdaad een adembenemend plekje. Je overziet er heel Dubrovnik aan de zee.
Na deze bezichtiging krijgen we wat vrije tijd in het oude stadje en aangezien het heerlijk weer is wandelen we er rustig rond. Bij het verlaten van het stadje richting de bus komen we een fanfarekorps tegen, inclusief majorettes in klederdracht.
Rond het middaguur arriveren we weer op de boot. We eten op het dek en liggen nog even heerlijk in de zon. Dat is trouwens best verraderlijk op zo'n schip; al varende is er een aardig windje waardoor je de kracht van de zon onderschat.
Voor we het weten is de middag weer om en worden we verwacht voor het laatste diner van deze cruise-week. Het is, zoals altijd, weer erg lekker en uitgebreid. Rond een uur of half tien gaan we slapen; een zeer onrustige nacht voor mij want het schip beweegt vrij veel.
Maandag 13 juni
Om 8:00 uur meert het schip aan in Venetië. Aangezien er 2000 mensen van boord moeten is hier een hele procedure voor. Iedereen krijgt een gekleurd kofferlabel aan de hand waarvan je weet hoelaat je van boord mag. Je kamer moet je om 08:00 uur verlaten. Wij hebben een paars label wat betekent dat we om 10:30 uur pas het schip af mogen. Gelukkig wordt dit vervroegd naar 10:00 uur.
Op het land gaan we op zoek naar de Shuttle-bus die ons naar het busstation in Venetië brengt. Eenmaal daar aangekomen maken we de fout gelijk met onze koffers de eerste brug over te steken. We hebben anderhalve kilometer naar het hotel gelopen over wel honderd bruggetjes met een koffer van 15 kilo en een weekendtas van 20. Ik heb zelfs een paarse plek op mijn schouder en Joost heeft last van zijn schouders. Venetië is echt een doolhof.!! En vreselijk druk. Het is wel leuk om na een week weer wat Nederlands te horen trouwens! Het hotel is goed. We slenteren door Venetië, eten een Italiaans ijsje en ons avondeten: pizza!! Daarna een lekker warm bad om me voor te bereiden op de laatste twee dagen in Venetië.
Afgelopen zaterdag was het zover…onze vrijgezellenfeestjes! Om 07.15 uur begon de telefoon te rinkelen en de deurbel volgde niet lang daarna…..er stond een gezelschap heren voor de deur om Joost op te halen. Eerst moest hij zich omkleden in een lange zwembroek (knalgroen met wit gebloemd), sandalen (met sokken erin), een rood plastic regenponcho met een blauwig blousje eroverheen, een duikbril en een grote sombrero….foto’s volgen hopelijk!
Na een karaoke-liedje, wat op video werd opgenomen, vertrokken de heren en had ik het huis nog 2,5 uur voor mij alleen. Dus even rustig douchen, ontbijten en wat gelezen. Om 10.30 uur ging weer de deurbel en daar stonden de dames: Simone, Famke, Chantal, Nicole, Daphne, Wendy, Mirjam en Annemieke. Ze waren mooi uitgedost met maskers, kroontjes en fluitjes… Na een kopje thee gingen we er van door naar Utrecht, waar we twee workshops kregen.
De eerste workshop was parfum maken. We mochten allemaal 2 parfums maken op basis van etherische olie. Je kon bijvoorbeeld kiezen uit kaneel, vanille, appel, perzik, pepermunt, sandelhout, den etc. De meeste parfums bestaan uit een combinatie van hout, kruid, fruit en bloem. Iedereen leefde zich uit en er werden lekkere parfums geboren!
Daarna stond er een heerlijke lunch voor ons klaar, verzorgd door Famke. Bolletjes, krentebollen, fruit, sap, melk, ontbijtkoek…..
De tweede workshop was het versieren van een horloge. We konden kiezen uit een horloge met een jeans-bandje, een zwart of zilverkleurig exemplaar. Het bandje versierden we met bedeltjes en kraaltjes en het horlogekastje met plaksteentjes. Iedereen was lekker aan het fröbelen en de horloges zijn erg mooi geworden….MEIDEN DRAGEN JULLIE ZE OP 4 JUNI?
Na deze 2 intensieve bezigheden vertrokken we weer richting Amersfoort waar we hebben genoten van een heerlijke high tea. Er was mon chou-taart gemaakt door Wendy, Hartjeskoekjes van Mirjam en Kruidkoek van Annemieke.
Verder chocola, toastjes, druiven, meloen, koekjes, etc… Omdat het zulk mooi weer was hebben we ook nog buiten gezeten.
Tegen 18 uur vertrokken we naar Huizen, waar we gingen eten bij de pizzeria. Deze was, op ons na, vrijwel leeg dus dat was heerlijk rustig. Het eten was heerlijk, alleen zo veel!!! Ik zat helemaal vol na pizza en tiramisu. Een kopje thee kon er nog net bij!
Op naar de laatste locatie van het feestje: de kelder van het huis van Joost zijn ouders. Daar waren de mannen al een tijdje. Ik werd geblindoekt en naar beneden geleid. Het was heel leuk om Joost en de anderen weer te zien en Joost had gelijk al enthousiaste verhalen over zijn dag (Volledig uitgedost opdrachten uitvoeren in het centrum van Leusden, kyte-surfen op het land met een enorme vlieger, paintball in de bossen met een konijnenpak aan en aansluitend zelf pizza bakken en opeten). We kregen allemaal een cocktail en konden dansen. Tussendoor hebben we nog 2 quizjes gedaan en moesten Joost en ik de spits afbijten met Karaoke. Daarna de mannen en de vrouwen apart.
 |
 |
 |
 |
 |
Tegen het einde van de avond moesten Joost en ik allebei op een kruk zitten met blindoek en koptelefoon op en werden er strippers aangekondigd. Ik kreeg het helemaal benauwd……toen die stripper bij mij in de buurt kwam en mij ging aanraken (ik had nog steeds de blindoek op) kreeg ik helemaal de kriebels! Toen mocht mijn blindoek af en wie zag ik daar staan met matrozenpet en jasje? JOOST!!! Hij gaf een geweldige show weg, ik was onder de indruk……nog twee weekjes en dan is ie helemaal van mij!!!
Na nog een paar dansjes was de avond voorbij, en Joost en ik hebben in ieder geval een geweldige dag gehad, ik hoop alle andere aanwezigen ook!
Bij deze bedanken wij Niels, Simone, Famke, Allard en Chantal voor de organisatie van deze geweldige dag! We hopen dat 4 juni net zo’n succes wordt, maar dat kan, met jullie erbij, eigenlijk al niet meer misgaan!
Eigenlijk ergerde ik me al een paar jaar aan mijn figuur. Na medicijngebruik en een mindere periode in mijn leven waren er iets teveel kilootjes aan mij blijven kleven. 15 kilo had ik er al afgekregen door enige tijd het Montignac-dieet te volgen. Maar eigenlijk zat er nog 10 kilo teveel aan…..en was de bruiloft niet de perfecte aanleiding om er maar eens voor te zorgen dat die laatste 10 kilo’s er ook af gingen?
Bijna alle meiden dromen van hun bruiloft. En dan in het bijzonder van de prachtige jurk die zij op de grote dag zullen dragen. Bij mij was dat niet veel anders. En het vooruitzicht om nog jaren geconfronteerd te worden met trouwfoto’s waarop je jezelf te dik vind was voor mij aanleiding om nu serieus de extra kilo’s kwijt te raken!
Ik heb er eerst aan gedacht om naar de Weight Watchers te gaan. Het leek me wel wat om een steuntje in de rug te hebben. Maar dat wekelijkse weegmoment en plein public stond me tegen. Toevallig las ik in een tijdschrift over Bodyon, een soort Weight Watchers maar dan via internet. Met weekrecepten, buddies, sms-jes en mailtjes ter ondersteuning en een coach. Ik heb me gelijk ingeschreven voor een proefabonnement van twee weken.
De eerste twee weken vlogen voorbij en eigenlijk ging het diëten me makkelijk af. De kilootjes vlogen eraf! Ik schreef me in bij de sportschool, samen met Annemieke, die ook aan het diëten was. Ook mijn buddy van Bodyon, Wendy, werd enthousiast over het sporten en werd ook lid van de sportschool. Zo motiveerden we elkaar ook om te blijven sporten.
Ik ben een paar maanden lid gebleven van Bodyon, inmiddels kan ik het op eigen kracht.
Status februari: 10 kilo eraf, nog steeds aan het sporten met Wendy (Annemieke is afgehaakt vanwege haar zwangerschap), met de wens om nog 3 kilo kwijt te raken…. Begin april beginnen we met hardlooptrainingen en ook spinning staat hoog op ons lijstje.
Kortom, ik heb mijn doel bereikt en inmiddels een mooie trouwjurk uitgezocht…..
Ingrediënten:
Voeg hieraan toe:
Resultaat:
Een leuke zondag waardoor je nog wat ideeën voor je bruiloft hebt opgedaan, een tas met folders hebt verzameld en de komende weken gespamd gaat worden door talloze bedrijven die iets voor je willen betekenen op de bruiloft.
Mirjam, bedankt voor de leuke dag!
Zoals de meesten van jullie weten, heeft Joost met een mooie valentijnsslagzin een nachtje in de bruissuite van het Kurhaus weten te winnen. We hebben besloten om dit nachtje te gaan verzilveren, nadat we in ondertrouw zijn gegaan.
15 oktober was het dan zover: in ondertrouw bij de gemeente Amersfoort! Na het verzamelen van al het papierwerk (kopie paspoorten van onze getuigen en het geboortebewijs van Joost) meldden we ons om 10.30 uur bij de balie van het gemeentehuis. We werden opgehaald door een aardige ambtenaar die ons op zijn gemak uitlegde wat ondertrouw inhield. Daarna vulde hij wat formulieren in en mochten we kiezen wat we met onze achternaam wilden doen. We mochten ook gelijk betalen (kassa, daar ging ons 5-gangendiner...) en amper een half uur later stonden we weer buiten. Niets romantisch dus!
 |
Gelukkig hadden we zelf van een romantische afsluiting van deze dag gezorgd: op naar Scheveningen! Na wat oponthoud door file kwamen we eindelijk aan bij het Kurhaus. We werden naar onze bruidssuite geleid en die was GROOT. Met Jacuzzi, hemelbed en inloopkast. Toen we amper waren bijgekomen van al dat moois, stond er een meneer voor de deur met champagne en hapjes!! Toen we daarvan genoten hadden, besloten we naar de boulevard te gaan en daar een gezellig eettentje te zoeken. Die vonden we al snel en na heerlijk gegeten te hebben, gingen we op weg naar het circustheater voor de musical "Lion King". Een geweldige afsluiting van deze dag.
 |
Teruggekomen in de bruidssuite vonden we een briefje waarop we ons ontbijt konden uitkiezen. We konden zelfs het tijdstip aangeven waarop het zou worden gebracht! We kozen ervoor het ontbijt om 10.30 uur te laten brengen. We waren erg moe en vonden het wel lekker om uit te slapen. En we sliepen heerlijk in het zachte hemelbed.
Het ontbijt werd keurig op tijd bezorgd; ontbijt op bed!! Daarna maakten we nog uitgebreid gebruik van de Jacuzzi, alle flesjes badschuim en de zachte badjassen.
We pakten onze spullen in en vertrokken naar de hotelreceptie waar we nog een fles wijn cadeau kregen. Op naar Amersfoort waar we 's middags familie en vrienden op visite kregen ter ere van Joosts verjaardag en onze ondertrouw. Ik ben blij dat we onze ondertrouw op deze speciale manier gevierd hebben en kan niet wachten tot 4 juni!!
 |
Zaterdag 25 september was het dan eindelijk zover: op zoek naar de trouwjurk! Om 8 uur 's morgens kwamen Simone, Rietje, Truus en Arend (de chauffeur) bij ons thuis, zodat we bijna compleet konden vertrekken. Op het programma stonden 2 bruidswinkels: Valkengoed in Amersfoort en Prinses Bruidsmode in Apeldoorn.
Om 9.00 uur kwamen we aan bij Valkengoed in Amersfoort, waar Famke voor de deur stond te wachten. In totaal waren we dus met z'n vijfen: Ikzelf, Simone (zus Joost), Famke (mijn zus), Rietje (moeder Joost) en Truus (mijn moeder). We werden leuk ontvangen, kregen koffie en thee aan eentafeltje dichtbij een mega-pasruimte. We konden al een beetje rondkijken en ik zag gelijk al een mooie jurk hangen. Toen kwam de verkoopster vragen wat mijn maten waren en of ik een voorkeur had voor bepaalde jurken. Eigenlijk vind ik heel veel mooi, dus ik gaf aan dat ik die niet had. Ik wilde eigenlijk van alles proberen. Hield ik van simpel, opvallend, chic of modern?
Sneeuwwit, creme en cappucinokleurige jurken werden door de verkoopster uitgezocht, de een nog mooier dan de ander. Ook mocht ik de jurk passen die ik had zien hangen. Dat was al meteen een flinke tegenvaller. Toen ik hem aanhad had kreeg ik er niet echt een warm gevoel van. Eigenlijk bij geen van de jurken. Ze waren heel mooi, pasten perfect en bovendien waren het echte trouwjurken......maar niet voor mij. Op een gegeven moment wist ik het zelf ook niet meer. Ik zag mezelf al in nog 100 jurken duiken......en de verkoopster snapte het ook niet meer. Ze haalde nog een jurk tevoorschijn, en vroeg waar we gingen trouwen. De jurk die ze had uitgezocht paste perfect bij deze locatie, maar ik voelde me allesbehalve een stralende bruid.....Bovendien had ik het gevoel dat ik bij elke stap die ik zette moest uitkijken dat ik niet struikelde. Dit wordt niks vandaag dacht ik...
 |
 |
Gelukkig had ze een mooi magazine liggen met honderden plaatjes van jurken erin. Ik wees wat dingen aan en aan de hand daarvan haalde ze een jurk van achteren. Toen ik die aanhad wist ik dat het zoiets moest worden (hoewel Rietje en Truus het een beetje benauwd kregen, waarom zal jullie 4 juni vast duidelijk worden). De verkoopster verdween nog een keer naar achter en kwam terug met mijn jurk! Hoewel hij te klein was wist ik toen ik in de spiegel keek dat dit hem was. De verkoopster zag het gelijk aan mijn gezicht en schoof het gordijn open. Ik denk dat het toen voor de rest ook duidelijk was. Ik zag bij sommigen (ook bij mezelf) een beetje vochtige ogen......en ons bezoek aan Apeldoorn was gelijk van de baan. Dit was hem!
Toen mochten er foto's gemaakt worden! We sloten af met nog een kopje koffie en ik kreeg een mooie paraplu. De jurk wordt besteld, hij moet natuurlijk wat langer worden gemaakt en in de goede maat. Dan mag ik hem weer komen passen en kan ik ook schoenen en ondergoed uitzoeken.
Omdat we ons allemaal hadden ingesteld op een hele dag, en het pas 11.30 uur was, besloten we toch gezellig te gaan lunchen in de binnenstad. We hebben bij Happerij Tapperij heerlijk gegeten en gepraat over van alles. Daarna hebben we gelijk even bij Jac Hensen gekeken naar de mannenpakken. En heel mooie dingen gezien!
Maar toen moesten we naar huis. Ik werd al zenuwachtig bij het idee Joost te zien. Wat moest ik in hemelsnaam tegen hem zeggen? Joost en ik zijn altijd heel eerlijk en het bewaren van geheimen voor elkaar gaat ons heel slecht af. Simone had wel een goede oplossing, ik zou tegen Joost zeggen dat mijn jurk roze was, en toevallig had Truus een roze blouse aan, dus kon Joost gelijk zien wat voor kleur. Toen we eenmaal bij ons thuis kwamen was Joost helemaal niet geïnteresseerd in onze verhalen. We vertelden dat we al mooie pakken voor hem hadden gezien, maar hij zei eigenwijs dat ie zelf wel zou bepalen wat hij aan zou doen. Tegen mij had hij al een paar keer gekscherende opmerkingen gemaakt over een wit pak, een hoed en nog meer van die zaken.
Het is nu zondag en voor mijn gevoel heeft Joost geen idee wat voor jurk het nou geworden is. Ik ga het geheim houden...dat moet gewoon!
Zondagochtend, 09.45 uur. Vol verwachting en toch ook wel heel zenuwachtig belde ik aan bij Dansschool Tacke in Leusden, waar ik een proefles formatiedansen zou gaan volgen. Onzeker en met een gebroken hart, maar met heel veel passie voor het dansen had ik besloten een manier te vinden om te kunnen blijven stijldansen.
Ik werd de dansschool binnengelaten en daar stond ik, tussen zo'n 16 mensen die ik niet kende, de helft was zich aan het omkleden (toch leuk om iemand voor het eerst te ontmoeten terwijl hij in zijn onderbroek staat) en de andere helft keek mij vol belangstelling aan. Iedereen kwam zich even netjes voorstellen, voor mij dus een heleboel indrukken tegelijk. Een paar lange meiden, een paar lange heren, wie is die gekke jongen met dat blauwe haar en wat doet die idioot achter die piano?
Een paar maanden later was de danspartner van die idioot achter de piano verhinderd om een wedstrijd te dansen en, je raad het al, Marit moest invallen. Trainingsavondjes in Hilversum volgden en lange gesprekken aan de telefoon, in de bus en via internet. Toen bleek het reuze mee te vallen met het idioot-gehalte. Eigenlijk een heel lieve jongen, die Joost. Serieus, grappig, spontaan en...verliefd op een klein, buitenlands studiegenootje. Ik maak geen schijn van kans dus. Hij zei letterlijk tegen me dat hij niet viel op een gewone Hollandse meid. Dat zullen we nog wel eens zien, dacht ik toen